Terugblik op 'Busan'

2 december 2011 - 'Hier een hectische tijd achter de rug met veel hype. Even afstand nemen en kijken wat er nu echt allemaal is gebeurd is wel nodig' volgens Margo Kooijman, directeur van PSO die Nederlandse NGO's vertegenwoordigde tijdens de High Level Forum over effectiviteit van hulp in Busan, Korea.

Heel erg duidelijk is dat politieke wil het allerbelangrijkste is om voortgang te boeken op de goede voornemens, want meer is het niet, deze Busan Declaration http://www.aideffectiveness.org/busanhlf4/images/stories/hlf4/OUTCOME_DOCUMENT_-_FINAL_EN.pdf. De civil society is erbij om deze politieke wil te bewaken, te bevorderen, en waar nodig af te dwingen. Civil society heeft van dit Busan High Level Forum gebruik gemaakt om erkenning te krijgen voor de belangrijke rol die zij speelt voor democratische ontwikkeling en om ruimte te eisen voor een ongehinderde ’enabling environment’ om haar activiteiten uit te voeren. Civil society organisaties stellen daar tegenover dat zij hun eigen werk zullen toetsen aan de Istanbul Principles for CSO-effectiveness. Met driehonderd afgevaardigden van Civil Society organisaties wereldwijd, waren we zeker aanwezig. Wel viel op dat de wegen nog tamelijk gescheiden zijn, op bijeenkomsten die specifiek gingen over Civil Society vertoonden zich nog maar weinig overheden of bedrijfsleven en vice versa was eigenlijk hetzelfde aan de hand. Iets om een volgende keer meer aandacht aan te besteden.

Nederland (bij monde van onze staatssecretaris Ben Knapen) is er erg voor dat de nieuwe spelers, met name China en het bedrijfsleven aan boord komen bij de ‘nieuwe generatie’ ontwikkelingssamenwerking. http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2011/11/25/kamerbrief-high-level-forum-on-aid-effectiveness.html

Het goede van HLF 4 is dat China erbij was en mee heeft gedaan in de verschillende fora. Op deze manier horen ze hoe de verschillende partijen over ‘Inclusive and democratic ownership” praten, waarom afstemmen met andere donoren voor een Afrikaans land zo nodig is, waarom investeren in hard ware alleen niet genoeg is om ontwikkeling te genereren, dat software zoals capaciteitsontwikkeling daar ook bij hoort. Jammer is dat China zich (nog) niet wil binden aan de afspraken uit het Busan document. Civil society en de overheden die het Busan document wel onderschrijven, hebben veel werk te verrichten om ook in China mensenrechten tot algemeen aanvaard principe te maken en om erop toe te zien dat slechte praktijken niet mee geëxporteerd worden naar andere landen onder de vlag van ontwikkelingssamenwerking.

Er waren vele interessante discussies in de side events waarvan de uitkomsten hebben bijgedragen aan de Busan Outcome Document. Nederland was vooral betrokken bij de Side events over Conflict and Fragility, en Private sector. Zie http://www.minbuza.nl/nieuws/2011/11/new-deal-voor-vrede-veiligheid-en-ontwikkeling-in-fragiele-staten.html

Maar eigenlijk was in iedere building block het belangrijkste thema Capaciteitsopbouw om te doen wat nodig is. En het allerbelangrijkst is politieke wil om echt werk te maken van ontwikkeling: eerst het ‘willen’, daarna komt het ‘kunnen’ aan de orde. Dus development is weg van de technocratische benadering en terug op de politieke agenda: wil een land wel werken aan democratische en op rechten gebaseerde ontwikkeling, en zo niet, dan blijf je hangen in ad-hoc noodhulp of giveaways, zoals de Koreaanse krant de traditionele hulp noemde.