Peer review - Partners in Crisis

Er heeft een in 2008 een Actieonderzoek plaatsgevonden. Door middel van peer review hebben vijf lidorganisaties onderzoek gedaan naar partnerschap in humanitaire hulp. Uit de Peer Review is gebleken dat PSO-lidorganisaties en partnerorganisaties ten tijde van crises al nauw samenwerken.Tijdens het onderzoek werd er gekeken naar de mogelijkheden en onmogelijkheden van partnerschap. Deze bleken sterk per context te verschillen. Zo werd in de Democratische Republiek Congo en Soedan de agenda van het partnerschap sterk door de noordelijke partners beïnvloed. Dit was veel minder het geval in Colombia, India en de Palestijnse gebieden.

Vijf lidorganisaties van PSO hebben de relaties onderzocht die zij hebben met partnerorganisaties ten tijde van crises, zowel in conflict gebieden als na een natuurramp. Programmamedewerkers van Cordaid, ICCO/KIA, Nederlandse Rode Kruis, Oxfam Novib en War Child hebben elkaars praktijken onderzocht. Aan het onderzoek deden ook mee partnerorganisaties uit Colombia, Democratische Republiek Congo, India, Palestijnse gebieden/Israël, en Soedan.

Seminar Report - Partners in Crisis (engelstalig). 

Samenvatting van het rapport
Gemeenschappelijke bevindingen uit de Peer Review en het seminar zijn:
Hoewel men het er over eens is dat partnerschap meer behelst dan een contractuele relatie, blijft in de praktijk de financiële relatie dominant, waarbij de noordelijke partner projecten en programma's van de zuidelijke partner financiert. Hierdoor blijven de andere kansen die partnerschap biedt onderbenut. Partnerschap biedt mogelijkheden meer gemeenschappelijk op te treden zowel in het noorden als zuiden. Meer gebruik zou gemaakt kunnen worden van het potentieel om samen analyses te maken en een gezamenlijke visie te ontwikkelen voor maatschappelijke en politieke veranderingen. Ook kan worden samengewerkt op het vlak van lobby en pleitbezorging of het gezamenlijk ontwikkelen van kennis en vernieuwing.
De noordelijke partners financieren de zuidelijke partners, waardoor een machtsongelijkheid ontstaat.. Zuidelijke organisaties accepteren tot op zekere hoogte de ongelijkheid die voorkomt tussen gever en ontvanger, mits er sprake is van wederzijds respect en vertrouwen.
Capaciteitsopbouw van de zuidelijke partner heeft vaak als doel het kunnen voldoen aan de eisen van de donor. Veel prioriteit wordt gegeven aan project cyclus management en financieel management. Er is nog te weinig aandacht voor duurzame organisatieontwikkeling en institutionele ontwikkeling.
Er is onvoldoende "downward accountability". De zuidelijke partner legt verantwoording af over de besteding van de ontvangen middelen. Zelden legt een noordelijke partner verantwoording af aan de zuidelijke partner. De noordelijke organisaties onderschatten de behoefte in het zuiden aan informatie over hun organisatie. De zuidelijke partner wil graag meer weten over zaken die hun aangaan, bijvoorbeeld hoe het beleid tot stand komt, op basis van welke criteria programma's gefinancierd worden of het hoe en waarom van een re-organisatie.
De link tussen noodhulp en ontwikkeling kan verder verbeterd worden. De partnerschappen gaan door verschillende fases van crises, vanuit een ontwikkelingsrelatie naar acute noden en vervolgens weer naar een meer stabiele situatie. Er is echter nog altijd een kloof tussen noodhulp en ontwikkeling in zowel financiering als programmering. Er zou meer gedaan kunnen worden aan lange termijn planning gedurende de nood fase en aan disaster preparedness.

De vijf lidorganisaties zullen de resultaten van de Peer Review meenemen in de ontwikkeling van beleid en praktijk van partnerschap. De Peer Review werd wetenschappelijk begeleid door de leerstoel Rampenstudies van Wageningen Universiteit. De publicatie over de resultaten van de Peer Review wordt eind dit jaar verwacht.