Geinteresseerd in ervaringen van uitgezonden migranten? Lezen hoe uitzendende organisaties de migrantenuitzending vinden? Hier leest u ervaringsverhalen rondom het programma Cross Over.
Om organisaties in het Zuiden te versterken en hun capaciteit verder op te bouwen, is veel kennis nodig over ontwikkelingsprocessen van mensen en organisaties. Mensen die worden uitgezonden om verdere ontwikkeling van organisaties te faciliteren moeten beschikken over de nodige interculturele kennis en vaardigheden. Om een uitzending goed te laten verlopen is het verder van groot belang dat de rechten en plichten van de verschillende partijen die bij zo'n uitzending betrokken zijn goed worden uitgesproken en vast gelegd.
Lees verder
"Veel van de jongeren kunnen nauwelijks lezen of schrijven. Een van de eerste dingen die ik heb besloten toen ik aankwam, is om ook daaraan aandacht te schenken. Dat stond niet in ons programma, maar het is wel nodig om hun capaciteit te versterken."
Lees verder
"We proberen in een afgelegen gebied boeren duidelijk te maken hoe ze efficiƫnter rijst kunnen verbouwen. We hebben met fondsen voor een tractor gezorgd om het land om te ploegen, we laten zien wat daarvan de meerwaarde is op twee 'model'boerderijen. De meeste boeren ploegen nog met de hand, dat is heel arbeidsintensief."
Lees verder
"We proberen voor de prostituees bijvoorbeeld ander werk te vinden. We hebben een huis voor vierentwintig ex-prostituees gebouwd in Addis Abeba en we proberen inkomstenverwervende activiteiten voor ze te vinden, zoals het bakken en de verkoop van brood en enjerra, de opzet van een cafetaria en de verwerking van koffie."
Lees verder
"In Ethiopiƫ bestaan twintig tot dertig kleine zelforganisaties van blinden en slechtzienden. Die kennen elkaar niet zo goed, er is geen netwerk. Elke organisatie richt zich op een specifieke doelgroep: meisjes, ouderen, scholen. Ze hebben een algemeen doel, maar ze zien elkaar eerder als concurrenten. Wij hebben alle organisaties bij elkaar gebracht."
Lees verder
"Het is maar goed dat het project zes maanden duurt! Ik had drie weken nodig om de werkcultuur, het werkniveau en werkzaamheden in kaart te brengen. En om de Vietnamese taal weer redelijk vloeiend te kunnen spreken. Ik ben hier nu twee maanden en sinds enkele weken kan ik echt vorderingen zien."
Lees verder
"Ik denk dat het niet makkelijk is om Nederlanders in te zetten in dit afgelegen en rurale gebied. Het is best een pittige plek om te zijn, zo ver van de bewoonde wereld. Dan moet je wel echt een drive hebben. Tweede generatie Vietnamezen in ons land hebben die vaak wel. Ze hebben niet meer de oorlogstrauma's, het gaat ze goed en ze willen graag wat terugdoen voor hun moederland."
Lees verder
"Mevrouw Mbanzendore ging terug naar het gebied waaruit ze afkomstig is. Vrij uniek, zo hoorde ze. Veel vluchtelingen durven dat niet. Ze kreeg daarover veel complimenten van de vrouwen aldaar. Stephanie: 'Ze hadden er echt waardering voor dat ik kwam, ze zeiden: 'we willen meer Stephanies hebben! En ze gebruikten een uitdrukking voor me, dat ik ben als rode modder, dat betekent sterk."
Lees verder
Nellie: "Ik vind het leuk om iets te bewerkstelligen, ik ben eager om de mensen daar iets duurzaams te leren. Daarnaast ben ik echt een doener, en in dit project kan ik echt dingen in de praktijk brengen."
Lees verder
"Some students have never been to their 'home'-country. But they do feel they want to do something for their country. But when they come there, the cultural differences are big. They are more Dutch than they think."
Lees verder
"Het netwerk waarover migranten in Nederland beschikken blijkt op de lange termijn een voordeel te zijn."
Lees verder
"Het was mijn droom om terug te keren en bij te dragen aan de situatie van mensen in West Papoea."
Lees verder